De eerste angst is altijd dezelfde: dat iedereen soepeler, spiritueler en beter hierin zal zijn dan jij. In elf jaar retreats hebben we dat nog nooit zien uitkomen.
Dit is hoe een week er in werkelijkheid uitziet, zonder de marketing.
Dag één is onwennig
Je komt vermoeid aan, ontmoet elf vreemden tijdens het diner, en gaat naar bed met de vraag waar je je voor hebt opgegeven. Dat is normaal en duurt ongeveer achttien uur.
Bij het tweede ontbijt hebben mensen zichzelf al verdeeld in vroege zwemmers en laatslapers, en is de onwennigheid verdwenen.
In het midden gebeurt het
Op dag drie en vier stopt het lichaam met klagen en komt er iets anders bovendrijven, vaak meer emotioneel dan fysiek. Goede begeleiders verwachten dit en laten er ruimte voor.
Dit is ook wanneer mensen echt goed beginnen te slapen, meestal negen tot tien uur.
Wat niemand fotografeert
Zwetend door een ochtendpraktijk met je haar vastgeplakt aan je gezicht. Stil huilend tijdens een yin-houding zonder aanwijsbare reden. Een enorm tweede ontbijt eten.
Niets ervan is fotogeniek en alles ervan is de echte retraite.
Gepubliceerd 2 May 2026



